کاش هیچ وقت آدم آرمان گرایی نبودم...شاید اون وقت آرومتر بودم و از اینکه چرا همه چیز در حد عالی نیست درون آشفته ای نداشتم...کاش از قبولی تو امتحان تخصص و رسیدن به رشته مورد علاقه ام اووووونقدر ذوق میکردم که حال بد و دلواپسی بی معنی بود...کاش....
خدایا...آرامشم تویی...
الهی و ربی من لی غیرک